Clubdag 20-1-19: Bloed, plundering en een gebroken oor

Zoals in iedere goed functionerende democratie begonnen we het jaar met een algemene ledenvergadering, dit op aanraden van onze goede kameraad Kim-Jong-Un uit het verre Noord-Korea. Hieronder een foto van de bijeenkomst, gemaakt vanaf ons bestuurspodium.

Vlnr: Jonathan, Marc, Rogier, Steve, Björn en Max

Jonathan (die van de website) maakte ondertussen een foto van ons, Dino, Eltjo en uw aftredend lichtend voorbeeld voorzitter, vanuit de zaal.

(Dino is die knappe, naakte man in het midden. Zonder petje ditmaal).

Wij spraken onze beminde gelovigen toe. Het ging en in als Gods woord in een ouderling. Managementsamenvatting: het gaat goed met de poen (penningmeester Maarten zit nu echter  met de clubkas in Berlijn) we groeien (naar 35-40 leden, ook gisteren kwam er weer een lid bij, welkom Alan) en we willen vaker/langer/meer wargamen, dus Dino en Eltjo gaan met Pontania kijken wat er mogelijk is.

Wel zullen we het sleutelbeheer moeten herorganiseren en uitbreiden. Steunpilaar MarkN stopt overigens als sleutelman, na drie trouwe jaren als doorman / bouncer. Hij gaat in plaats daarvan Flames of War-tanks schilderen.

Eltjo kwam met het plan voor een swingers-club (niet voor niet heten we de Amsterdamsexshooters) om te zorgen dat verstokte historici 40K (her)ontdekken en verstokte 40K-ers de Space Marines van de slag om Iwo Jima en de 40K-kleuren van de Slag bij Waterloo gaan waarderen. Bovendien leer je zo meer andere wargamers kennen dan je eigen vaste tegenstanders. Goed plan, Eltjo!

Terzijde: de management-samenvatting van de bijbel is dat je op het eind toch gekruisigd wordt, ook al doe je een leven lang je best.

Daarna werd het tijd voor Eenige van Onsche Reegelmaatige Oorlogsch-Speelen bij ons Genootschap tot Algemeen Nu en Genoegen “Amsterdam Zesch Schieters”. Fotoverslagje:

Ik deed met Alan en MarcH Arnhem/Blitzkrieg Commander. Marc probeert een gat te graven in de tafel. Alan kijkt toe. ‘Monty’ Marc won in de allerlaatste beurt. Ciffhanger tot op het laatste moment. Daarom erg leuk.

Dino veinsde belangstelling te hebben in de 40K-manoeuvres van Utrechtse bezoeker Nicolai, maar hield stiekem zijn billen warm. NIET OP DE VERWARMING LEUNEN DINO! DAAR GAAT HIJ KAPOT VAN….!

Jonathan en Björn deden iets met robotten. Kort gezegd kwam het scenario er op neer dat het transgender-robotten waren die opkwamen voor de rechten van de LHBQT+ robots, maar aangevallen werden door boze witte mannen. Rechtvaardigheid overwon, dus dat zullen wel weer de boze witte mannen geweest zijn.

Gelukkig zijn wij genderneutrale wargamers.

Alessio bewoog zich weer eens slepend op zijn knokkels voort. De gehele evolutie van aap naar mens is aan Italië voorbijgegaan.

Mark en Steve probeerden door de Bolt-Action-bomen het bos te zien. Rob en Rogier hadden ondertussen zo te zien zo’n kenmerkende wargamersdiscussie. “Hier staat het toch echt. Pagina 45. Een +2 modifier op charge als de verdediger een -1 Conscript zonder Evasion heeft en veterlaarzen met kruisgeknoopte veters heeft. Dus jouw hele eenheid is weg en je hebt totaal maar dan ook totaal verloren!” Ja – leer mij Rob kennen.

Het spel van Rob en Rogier heet Blood & Plunder. Mooie tafel trouwens (maar hoe zit het met dat oranje rechtsachter? Is dat weer iets van Dino op die centrale verwarming?)

Eltjo zat eenzaam in een kamertje Napoleontische Mecklenburgers of Baadermeinhofers (daar wil ik van af zijn) te plakken voor zijn Sharp Practice-dag. Ik ga er een paar speedpainten.

Tenslotte nog een geheel ondemokratiese nagekomen bestuurdersbeslissing na afloop van ons clubdagje: de ‘gebroken oor’-wisseltrofee met bovenstaand oud logo voor de meest waardevolle speler van afgelopen jaar is bij deze door mij toegekend aan RobG, na een jaar lang in handen te zijn geweest van MarkN. Reden: het onlangs eigenhandig opbouwen van twee kasten waardoor wij tot in lengte van dagen ons terrein op fatsoenlijke wijze kunnen opslaan. Daarmee word je met een straatlengte voorsprong speler van het jaar. Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven!

 

 

1e clubdag 2019: Zinkend schip valt niet te redden

Onze motorbende voor intellectuele mannen kwam afgelopen weekend weer eens bijeen. Houdt u vast voor de bloody oorlogsfoto’s.

Hier ziet u dat zij die ter kape willen varen, mannen met baarden moeten zijn. Bezoeker Henny en clubbaard Marc proberen zinkende schepen te redden in een naval wargame. Ik begreep dat ze samen met bezoeker Edzard allemaal roemloos ten onder gingen.

Het kan nog gekker natuurlijk. Fred en Rogier spelen hier Team Yankee, een fictieve koude-oorlog-slag anno 1980 in West-Duitsland. Allebei niet in dienst geweest maar dan toch willen strijden. Spookboksen. Trump had deze troepen al lang teruggetrokken.

Dick, die eigenlijk Henk is, probeert hier zijn buik in te houden. Afvallen is 40K.

Infinity, Menno en Thomas. Deze transformer doet een wildplasje tegen een muur. Net buiten beeld staat bromsnor die zodirect gaat vragen: “Zo, meneer, waar zijn wij mee bezig?”

Ik was weer eens tegen windmolens aan het strijden. Niks geraakt, misschien een ezel – zoiets noem je trouwens een donkey shot op zijn Engels. Mijn gedroomde tegenstander – Taco – deserteerde tijdens het opzetten naar Eltjo die een NRC-journalist te woord stond. Ik heb me vooral nuttig gemaakt voor de NRC-fotograaf. Niets heeft een doel in het leven, maar alles heeft een functie.

Steve monsterde Rob en Taco monsterde Bram. Spiegelgevecht.

In de bestuurskamer leerde De Lange Brunswijkers lopen langs de De Langes Lindenlaan. Taco, Bram, Fred, Maarten, Huub en een NRC-journalist zagen dat het goed was. Kort voor Poldercon komt er een artikel over (historisch) wargamen in de krant. En er zij licht.

En hier tenslotte ruim zicht op de nekharen van Dino. Uitstekend uitgeschoren, Dino! Hoewel – zodra je hem hoort kletsen, zou je denken dat ze nog in aanzienlijke mate aanwezig zijn.

Aankomende zondag de reprise! Athos (de droevige drinkebroer) gaat dan de begroting toelichten, Aramis (de vrome huichelaar) wordt voorzitter en Porthos (de oersterke bluffer) treedt toe en zal zijn 40K-plannen ontvouwen. Uw eigen d’Artagnan (de onstuimige onnozele) stapt in hun schaduw en gaat dingen doen die het daglicht niet kunnen verdragen. Komt allen, 30 minuten eerder dan normaal, om ‘hear, hear’ te roepen op de Algemeene Leedenvergadering van ons Genootschap ter Bevordering van het Nut van het Oorlogs-Spel. Tot dan!

 

Vrede op aarde bij 6shooters

On a dirty, rainy day, in the mean streets of Amsterdam, a sad group of lonely men gathered in their sad and lonely club house to celebrate the MEANEST CHRISTMAS EVER.

We saw the grimdark ghost of the future.

Even the bar was empty. We only had beer and snacks to survive our saddest day.

Björn cried and so did Krisztian. I think they both lost.

He aged quickly. Time has not been kind to Christopher.

Maarten had a bad hairday.

Max not.

Dino tried to hit me with the palm of his hand. He used to be friendly.

Alessio here imitates Joseph, who just on Christmas day discovered that Mary cheated on him with some other guy

Mary: “But Joseph – he was… God!”

Joseph: “What does he have that I have not?”

Mary: “Well, when he’s inside me…I feel divine..”

Joseph: “You Holy Slut…!”

Above our real-live Joseph, carpenter Rob who, with the Hand of God, gave us more storage room.

Espen and Mark quarreled about Flames of War, as always.

Here a group shot of our deplorables. Take a good look, most of them will have killed themselves before the end of the year. All survivors: happy 2019, anyway!

Clubdag 25-11: Manchester United verliest ook met wargamen

Vier tafels zondag. Onze club space marines was elders, wij vernamen Manchester waar ze behoorlijk hoog scoorden op een toernooi van gamesgrootgrutter Element Games. Verschillende schilder-derdeplaatsen en enkele factieprijzen. Best wel een prestatie om Manchester United te verslaan! (hoewel, West Ham (pardon MarcH) Manchester City is beter natuurlijk)

Zie boven. Rose handtasjes drijven bruin roest in het nauw. Conservatieve hetero’s hebben het moeilijk tegenwoordig, ook op de speeltafel.

De overige acht waaronder uw Special One waren conservatief heterogeen aan het wargamen in Pontania. 

Tercios. Fred belde even met zijn commandant om de laatste orders door te geven. Het werd gelijkspel tegen Rogier. Niemand nam kennelijk de telefoon op.

Steve (bijgenaamd de welcomeback kid) en Mark deden een stilleven met FoW-tanks. Een schilder-derdeplaats zat er voor hen ditmaal niet in, helaas. Misschien de volgende keer 🙂

Echt mooi was het Bolt Action-tafeltje van Rob en Marco. Rob bracht zijn Crisis-rivier mee. Marco deed bescheiden over zijn allereerste Bolt Action-legertje, dat er toch gewoon prachtig uitzag voor een nieuweling in deze hobby.

Hij tast diep in de buidel, hierboven. Rob probeert er blij bij de kijken. Lukt bijna.

Ikzelf viel met mijn 6mm Mancunian paratroopers Bayern München aan in WO2 Crossfire.Die vinger is van Eltjo, waarschijnlijk zei hij er historische woorden bij zoals: “Kijk. Dat is een bruin veldje”.

Wat het spel betreft: net zoals die andere Special One mr Mourinho schoot ik geen deuk in een pakje boter. Ik merk daarbij op dat het spelletje, Crossfire, een infanteriewargame, me per beurt meer tegenviel. Wat gek is. Crossfire – een oudere regelset van Armati en Spearhead-ontwerper Conliffe – heeft vrijwel alleen goede recensies, ik zou er enthousiast over moeten zijn. Regelbeschrijving hier. Als ik deze simpele regels probeer samen te vatten, dan komt het er op neer dat je met een succesvolle 5+ dobbelsteenworp de beweging van je tegenstander kunt stilleggen en met een dubbel succes de beurt van de tegenstander kunt onderbreken en zelf het initiatief, de beweging en het vuurgevecht mag overnemen, totdat de ander de beurt weer van jou afpakt. Mijn eenheid kan de jouwe zien, ik probeer je te onderbreken, en als dat lukt mag ik meteen met alles wat ik wil. Tot ik voor jouw loop kom.

Het frustreerde me. Het hielp al niet dat ik in het berghok de helft van mijn figuren niet kon vinden, de regels niet kende, en dus met trial en error moest ontdekken wat Eltjo me probeerde aan te leren. Tijdens het spel kreeg ik al snel het gevoel dat mijn pelotonnetjes steeds gepind werden en we eindeloos heen en weer dobbelden en ik maar moest wachten op het gelukkige moment dat ik twee 5+ gooide met twee dobbelstenen. Niks heroïsch met moraaltesten die op het laatste moment toch worden gehaald.

Het eindigde met ongeduldige kamikaze-aanvallen die ik dan maar ging uitvoeren. Hupsakee. Beuken. Maar weer viel alles stil. Hoewel ik een mitrailleurnest met overmacht in de rug aanviel staakten zes eenheden allemaal hun opmars en gingen ze braaf liggen wachten tot de mitrailleur zich omdraaide om zich op hen te richten. Een nagelbijter, maar anders dan je hoopt dat een nagelbijter is. Ik werd er gewoon recalcitrant en sikkeneurig van – sorry makker.

Ik ga het alsnog wat meer kansen geven, dus hopelijk (voor Eltjo) wijzigt mijn mening. Op zijn best is het namelijk een set met snel over het bord bewegende squads (eigenlijk dobbelsteengroepjes) die realistische tactische vuurgevechten houden met andere snel bewegende squads. Volgens alle positieve recensies is dat leuk, origineel en intellectueel uitdagend.

Volgens weifelaars is het veel realistisch heen-en-weer-schieten dat zich vertaalt naar veel heen-en-weer dobbelen en heb je steeds alleen maar pins die door een rallyende sergeant eenvoudig ongedaan gemaakt kunnen worden. Het schijnt een love-or-hate-spel te zijn, het is fantastisch of je vindt er geen klap aan.

Ik vind het eigenlijk geen 6mm-spel. Mijn paar piepkleine voetstukjes 6mm-infanterie verdronken in het terrein. Crossfire is volgens de recensies geen combined arms met bataljons en groepjes tanks en vliegtuigen, het is vooral infanterie en dat komt mooier uit op grotere schalen. Je zou het systeem prima kunnen spelen als 15mm of 28mm infanterieslagje met veel terrein. Denk ik nu. Ik wil het graag kunnen vergelijken met IABSM en met Flying Lead, die naar mijn gevoel in sommige aspecten op Crossfire lijken.

WO2-playtestdagje plannen?

Blokkeerwestfriezen stoppen Kick Out Zwarte Orc

Heftige anti-racisme-demonstraties met felle conflicten over en weer teisterden onze tweewekelijkse clubdag vandaag.

Hierboven Eltjo V, een ouderwetse pro-orc die vindt dat zwarte orcs nou eenmaal bij een potje Kings Of War horen. Traditie enzo. Is al eeuwenlang zo. Heeft niks met slavernij te maken.

 

Dat was echter een groot probleem voor deze dierenrechtactivistes, met hun rokjes en grappige witte vlechtjes. Kick Out Zwarte Orc! Ze stonden onder leiding van onze vaste blokkeer-West-Fries, ‘Wild‘ Fred W. 

Ze kwamen er niet echt uit. Het werd file en het is remise geworden. Ik geloof dat de vlechtjesmeisjes er met een taakstraf vanaf zijn gekomen. Het is toch wat, die vrijheid van meningsuiting.

 

Rogier hield liever zijn kopje.

Ze deden Killteam. Best geil. Geel.

 

De prijs voor het mooiste miniatuurtje ging vandaag naar Espen. Woeste Noorman met doodsteeklans gevoelige muzikant met gitaar op weg naar flower-power-feest, tevens Saga.

Jonathan en Max killteamden ook. Jonathan beweerde na afloop overigens dat hij eigenlijk de kost verdient met gevoelig muzikant zijn. Kan niet. Hij gedroeg zich als Noorman met doodsteeklans. Een béétje muzikant heeft tenminste lang haar en een struik tot zijn navel. Trucfoto’s uit verre verledens overtuigen niet. Kijk naar Waylon, Johnny! Hoe wil je hem ooit evenaren!

Thomas en Menno speelden Infinity. Maar eerst doodstaren, natuurlijk. Wie het eerste knippert, verliest het initiatief.

Leuke dag weer, goed bier, stokbrood, dobbelstenen, altijd gouden combinatie.