Gehackt en bestolen!

Onze wargameweek begon goed met met de ontdekking dat sommige van onze clubpagina's gehacked waren. Een hacker had een achterdeur gevonden in de HTML-beveiliging. Een paar uur lang vreesden we dat de hele site gewist moest worden en dat we helemaal opnieuw moesten beginnen. Maar gelukkig. Nadat de webmaster er een uur mee zoet was, was het lek boven. Hack geëlimineerd. De website was geautomatiseerd gehackt (het was een wereldwijd beveiligingslek, veel meer sites zullen down zijn gegaan). Het doel was ook niet eventuele bijzondere gegevens op onze site, maar het stelen van rekenkracht en webruimte voor botnets en spam.

Er waren allerlei types weer aanwezig, deze hieronder bijvoorbeeld, die net als de Daltons de hele middag van klein naar groot bleven staan.

Gollum was er ook.

En Statler en Waldorf

En onze vaste twee woestijnratjes natuurlijk. Flamespen en Wark.

Ik was er ook - dit voor degenen die denken dat ik alleen maar flauwe grappen over anderen kan maken. Ik ben wel het mannetje, trouwens.

Dit was mijn slagveld en ik was geheel sitting duck, of eigenlijk: het haasje, in goed Nederlands. Een paar goede Duitsers, die zich liever hadden overgegeven en nooit een lelijk woord over welke minderheid ooit hadden gezegd, werden volledig aan gort geschoten door de wrede Britse oorlogsmisdadigers van bezoeker Robert. Hij knalde zelfs twee Duitse verpleegsters en een dokter neer, die per ongeluk een waarschuwingsschot naar de Britten losten. Beesten, die geallieerden!

Mijn Duitsers waren zwaar geschokt. "Keikt eins was er tut!"

(Dit zijn trouwens foto's van ons aangekochte clubleger, dat zijn eerste nuttige diensten verrichtte).

De Britten grijnsden. Monsters!

Opvallend trouwens dat ze last hebben van straatvrees. Wat is er mis met rode klinkertjes? 

En wat is er mis met grijze? Songs of Drums & Shako's, hierboven.

Verder waren er wat close encounters.

Fourth kind, hoog in de lucht bij Flames of War. Third kind, landing op planeetoppervlak bij Gates of Antares.

En second en first kind, in de hand en later in het diepste binnenste van een wargamer. Die ontmoetingen zijn het meest intens. Prachtige sport, wargamen!

Slot was wel een domper. Ik sloot af. Ik had het bordspel War & Peace uit mijn jeugd meegenomen en zette het tasje nog even buiten terwijl ik weer naar binnen ging om de lichten uit te doen. Wie steelt er nou een tasje? Een minuut kun je toch wel naar binnen?

Maar helaas, helaas. WEG! Heel jammer. Wie steelt nu een dierbare jeugdherinnering?