Oktoberfest

Uw drie desperados – El Martino, El Jur Y Jano en El Tjo – kwamen heden bijeen voor spel annex playtest General D’Armee.

Wat kan ik er van zeggen?

  1. GdA houdt in het midden tussen Sharp Practice (een Napoleontisch skirmish game) en Blücher (Grand Battle). Het is bedoeld om grotere slagen te spelen en toch iets met tactiek en formatie en skirmishers te doen.
  2. Hoofdkenmerk is dat je een – gelimiteerd – aantal ‘opdrachten’ aan je brigades kunt geven. Of de opdracht doorkomt hangt af van de dobbelsteen (50% kans) en of je een re-roll inzet. Je kunt daarnaast opdracht geven om iets gerichts te doen (gericht aanvallen, gericht schieten, extra snel bewegen). Maar niet alles kan tegelijkertijd dus je moet prioriteiten stellen.
  3. Drie voelt leeg als je acht, tien of vijftien gewend bent. Ik wil het oude normaal. Ik wil dat de bar open is, dat iedereen gewoon kan binnenlopen, dat leden niet bang zijn, ik wil geen mondkapje moeten dragen, ik wil gewoon kunnen hoesten als ik een kriebel in mijn keel heb zonder bezorgde blikken. Erg jammer, deze tweede lockdown. Zorg en ziekte en flatten the curve snap ik best, maar ik wil gewoon gezellig kluppie zijn. Ik hoop op gezond verstand en dat het gauw niet meer hoeft. Coronamoe.
  4. Het scenario was net schaak: pak de beste centrumpositie en woon de tegenstander uit. Ging goed. Iets met Oostenrijkers, Napoleon en Beieren. En Fransen. En een brug geloof ik. Oktoberfest.

Fotootjes:

5. Recensie? Ik haal deze aan:

These are not grand tactical rules in my view which is what you really need to handle battles involving Corps and Armies. I know that DB uses them for large multi-player games, but I would tend to equate that to playing a Big CoC game with Chain of Command. Effectively you are playing a series of parallel Divisional level games (…)

I put the skirmish just as an example, not that I have a problem with it.
My complaint is that micro-management of battalions (formations, orders, accounting of casualties, detail management of skirmish screens…) tend to both take a lot of time and distract from what the focus should be given the scale of the game; many of tehse actions should be undertaken by a colonel not an army general. There are alternative ways to introduce the effect of skirmishes in a battle without the need to go down into such level of minutae, for example with modifiers.

Having said that, the command, fire and melee systemas are great and the Napoleonic feel is definetivey therein GdA, and I won’t stop playing.
Clearly I’m on the side of large games and probably must continue searching and investigating other rules. This is the reason why I also stopped almost totally playing Sharp Practice, not that I found the rules badly designed or whatever (on the contrary, they are brilliant) but it was not the scale I wanted to play Napoleonics.